TEMATYKA KOMPLEKSOWA NA MIESIĄC – LUTY
1. Kim będę, gdy dorosnę?
2. Czy Kot w Butach był na weselu Kopciuszka?
3. Gdzie puka sztuka?
4. Co łączy kurę i dinozaura?
Zamierzenia wychowawczo-dydaktyczne (cele główne):
• rozwijanie mowy, zapoznanie z wybranymi zawodami,
• budzenie zainteresowania literami.
• doskonalenie umiejętności matematycznych,
• rozwijanie sprawności fizycznej.
• rozwijanie ekspresji ruchowej,
• poznanie wybranych zawodów.
• dostrzeganie zmian technologicznych,
• rozwijanie sprawności fizycznej.
• zapoznanie z historią wybranego wynalazku,
• rozwijanie umiejętności konstrukcyjnych.
• odkrywanie zapisu cyfrowego liczby 10, wymienianie wybranych postaci
bajkowych,
• rozwijanie sprawności fizycznej.
• rozwijanie zdolności improwizacji muzycznych,
• zapoznanie z zawodem bibliotekarza, zapoznanie ze sposobami
korzystania z biblioteki.
• popularyzowanie czytelnictwa,
• rozwijanie mowy,
• rozwijanie umiejętności plastycznych.
• rozwijanie mowy, rozwijanie wiedzy o kinie,
• doskonalenie umiejętności matematycznych, budzenie zainteresowania
teatrem,
• rozwijanie wyobraźni podczas słuchania muzyki, ćwiczenie umiejętności
wykorzystania rekwizytu podczas zabawy,
• rozwijanie mowy, poznawanie zasad kulturalnego zachowania w muzeum.
• rozwijanie postawy badawczej, poznanie wybranych instrumentów
orkiestrowych,
• rozwijanie umiejętności plastycznych.
• rozwijanie wiedzy na temat dinozaurów.
• ćwiczenie umiejętności odtwarzania tekstu z różnym natężeniem głosu,
rozwijanie dykcji podczas śpiewu,
• zapoznanie z wybranymi zwierzętami prehistorycznymi.
PIOSENKI
Kim będę w przyszłości (sł. i muz. Krystyna Gowik).
1. Kim będę w przyszłości, pytają mnie dorośli.
Ja odpowiedź później dam, bo tak wiele planów mam.
Ja odpowiedź później dam, bo tak wiele planów mam.
Ref.: Babcia mówi: – Bądź lekarzem.
Dziadek: – Bądź drukarzem.
Ciocia: – Zostań pielęgniarką.
Wujek: – Bądź kucharką.
Mama z tatą tak co tydzień zawód mi zmieniają.
Nawet panie, te z przedszkola, też o to pytają.
Nawet panie, te z przedszkola, też o to pytają mnie.
2. Zawody są ważne, wesołe i poważne.
Może tak się przecież stać, że w orkiestrze będę grać.
Może tak się przecież stać, że w orkiestrze będę grać.
Ref.: Babcia mówi…
3. Niech każdy pracuje, jak umie i jak czuje.
Ja w przyszłości mogę chcieć całkiem nowy zawód mieć.
Ja w przyszłości mogę chcieć całkiem nowy zawód mieć.
Ref.: Babcia mówi…
Kraina fantazji (sł. i muz. Krystyna Gowik).
1. Pytała dobra wróżka o wesele Kopciuszka:
Czy był tam Kot w Butach i Śpiąca Królewna?
Czy była na nim Śnieżka, która wśród krasnali mieszka?
Czy była Roszpunka?
Bo wróżka nie jest pewna.
Ref.: Bo kraina fantazji taka fajna jest!
Można tam tyle marzyć, ile tylko się chce!
Jeśli zwiedzić ją chcesz i ty,
czarodziejskie otwórz drzwi.
Wejdź i baw się, niech twój śmiech wesoło brzmi.
Jeśli zwiedzić ją chcesz i ty,
czarodziejskie otwórz drzwi.
Wejdź i baw się, niech twój śmiech wesoło brzmi.
2. Ach, cóż to z tym weselem, wróżka pytań ma wiele!
Opowiedz jej zatem, bo nie ma pojęcia…
Czy byli Jaś z Małgosią, Baba Jaga i osiołek?
Czy jakiś czarodziej swe rzucał tam zaklęcia?
Ref.: Bo kraina fantazji…
3. Więc z wróżką tu siadamy i jej opowiadamy
o pięknym weselu i gościach Kopciuszka.
Tych dobrych wiadomości tyle dla niej już mamy,
że tańczy wesoło i cieszy się już wróżka.
Ref.: Bo kraina fantazji…
Co to jest sztuka? (sł. i muz. Krystyna Gowik).
1. Gdy w teatrze zaraz będzie przedstawienie
i aktorzy nam pokażą się na scenie,
na widowni dużo widzów
każdy swego miejsca szuka.
Proszę ciszej, bo już idzie do nas sztuka.
Ref.: To jest sztuka.
To jest sztuka.
Do naszych oczu, uszu serc – cicho puka. (2 x)
Gdzie puka sztuka?
2. Czy to teatr, czy galeria z obrazami
albo kino i ludowy sklep z rzeźbami,
czy muzeum, czy też koncert
albo balet lub opera,
proszę ciszej, bo już sztuka drzwi otwiera.
Ref. To jest sztuka…
Kura i dinozaury (sł. i muz. Krystyna Gowik).
1. Ktoś zapytał kurę, czy to nie przypadek,
że dinozaurem był jej prapradziadek.
Kura ze zdziwienia dziób swój aż otwarła,
że być może miała prapradziadka dinozaura!
Myśli kura, myśli, oczy aż zamyka.
Co by było, gdyby dinozaury przyszły do kurnika?
Ref.: Już każdy krok swój wzrokiem mierzy Wielkozaur,
a za nim zęby szczerzy Wściekłozaur, wrrrrrrr.
Na palcach po cichutku stąpa Strachozaur,
a za nim cały w pląsach Tańcozaur.
I skacze wysoko Żabozaur, hop, hop.
Otwiera pysk szeroko Głodozaur, aaaaaa.
I płacze oraz stęka Zmartwiozaur, oj, oj, oj.
A znów ze śmiechu pęka Śmiechozaur, ha, ha, ha!
2. Patrzy kura w prawo, patrzy kura w lewo,
to na swój kurnik, to na krzak i drzewo.
Trochę mało miejsca na te odwiedziny,
zwłaszcza że to taka bardzo wielka część rodziny.
I znów kura myśli, oczy znów zamyka:– Co by było, gdyby dinozaury przyszły
do kurnika?
Ref.: Już każdy krok
WIERSZE
Stanisł Kraszewski Zawody.
Kto dom stawia? – Murarz!
Kto chleb piecze? – Piekarz!
Kto stół robi? – Stolarz!
A ty? Na co czekasz?
Każdy jakiś zawód ma,
swoją pracę dobrze zna.
W domu, w polu, w szkole też
pracuj z nami, jeśli chcesz.
Kto maluje? – Malarz!
Kto nas leczy? – Lekarz!
Książki pisze? – Pisarz!
A ty? Gdzie uciekasz?
Każdy jakiś zawód ma,
swoją pracę dobrze zna,
dookoła praca wre,
by nam lepiej wiodło się
Barbara Szelągowska Moje bajki.
Gdy wieczór nadchodzi,
z książkami się witam,
siadam cichutko,
a mama mi czyta.
I czyta mi bajki
o dzielnych rycerzach,
smokach, czarownicach
i zaklętych wieżach.
O śpiącej królewnie
i o rybce złotej,
i o tym, jak młynarz
przyjaźnił się z kotem.
Choć jestem przy mamie,
to mi się wydaje,
że widzę naprawdę
te postacie z bajek
Aleksandra Wojtyła Dinozaury
Dinozaury to takie stworzenia,
których już od dawna na świecie nie ma.
Niektóre były duże, wielkości wieżowca,
a inne małe, na przykład jak owca.
Drapieżny tyranozaur był groźny szalenie,
jego się bało każde stworzenie.
Jak szedł to wokół ziemia drżała,
siał pośród zwierząt strachu bez mała.
Największe były brontozaury chyba,
ich szyje sięgały prawie do nieba.
Skubały listki z koron drzew,
smakował im także mały krzew.
Pterozaury to gady, które latały,
one naszym ptakom początek dały.
Diplodoki to gady pływające,
ich rozmiary były imponujące.
Dinozaury wyginęły miliony lat temu
i do dzisiaj nie wiemy czemu.
Krążą na ten temat różne spekulacje
i do końca nie wiadomo, kto ma racja.